Kabel antenowy

W budowie sieci komunikacyjnych bardzo popularną metodą układania są napowietrzne kable optyczne.
Nadaje się do obszarów o złożonym terenie lub istniejących słupów energetycznych, szczególnie na terenach otwartych, takich jak miasta i obszary wiejskie. Napowietrzne kable optyczne mają nie tylko stosunkowo niskie koszty budowy i krótki czas budowy, ale także mogą w pełni wykorzystać istniejące zasoby napowietrznych słupów gołych. Jednakże napowietrzne kable optyczne są odsłonięte i podlegają dużym wpływom pogody, ruchu drogowego i szkód spowodowanych przez człowieka. Jakość konstrukcji bezpośrednio wpływa na stabilność późniejszej eksploatacji. Dzisiaj będziemy systematycznie przeglądać kluczowe punkty techniczne całego procesu układania napowietrznych kabli optycznych, aby pomóc personelowi budowlanemu wykonać pracę szybko i standardowo.
1. Przygotowanie-do budowy: wybór odpowiednich materiałów to pierwszy krok do dobrego wykonania pracy. Przed formalną budową należy przygotować materiały i narzędzia.
Wybór kabla optycznego: Napowietrzne kable optyczne powinny wykorzystywać zewnętrzne kable optyczne o dużej wytrzymałości i odporności na promieniowanie UV. Obecnie popularne modele to GYTA i GYTS. Te kable optyczne mają dobrą wytrzymałość na rozciąganie i odporność na warunki atmosferyczne, a także mogą dostosować się do złożonego środowiska zewnętrznego.
Materiały z drutu do zawieszania: Drut do zawieszania powinien być wykonany z drutu ze stali ocynkowanej o średnicy 7/2,2 mm. Drut stalowy nie powinien mieć blizn, rdzy ani innych wad, a skręcenie powinno być ciasne i równomierne.
Przygotowanie narzędzi: w tym szpule z kablami optycznymi, liny trakcyjne, krążki linowe, haki, telefony komunikacyjne i sprzęt ochronny (kaski ochronne, rękawice izolacyjne, buty izolacyjne itp.). Przed przystąpieniem do budowy każdy element wyposażenia ochrony osobistej należy sprawdzić, czy spełnia normy bezpieczeństwa i jest nienaruszony.
Kontrola kabla optycznego: Przed ułożeniem kabla optycznego należy dokonać przeglądu włókien optycznych pod kątem braku przerw, wartości tłumienia zgodnej z wymaganiami projektowymi oraz sprawdzić i dobrać długość kabla optycznego zgodnie z długością ułożenia na rysunku konstrukcyjnym. Łączniki należy układać z dala od rzek, arterii komunikacyjnych i innych przeszkód.

2. Ponowny-pomiar trasy i budowa linii słupów: zbudowanie solidnego fundamentu przed ułożeniem kabla optycznego. Przed ułożeniem napowietrznego optycznego kabla komunikacyjnego należy zakończyć budowę linii słupowej.
Konstrukcja napowietrznego kabla optycznego komunikacyjnego zwykle składa się z ośmiu etapów: wznoszenie słupów, instalowanie odciągów, układanie drutów podwieszanych, przewodów odgromowych i przewodów uziemiających, układanie kabli optycznych, łączenie kabli optycznych, zakończenie i testowanie kabla optycznego oraz akceptacja projektu.
Ponowny-pomiar trasy: jednostka konstrukcyjna powinna opierać się na rysunku konstrukcyjnym dostarczonym przez jednostkę projektową,-w celu ponownego zmierzenia konkretnej lokalizacji, dokładnej długości linii słupów i położenia słupa każdego słupa, określenia konkretnej lokalizacji przeszkód przekraczających linię i odpowiednich środków ochronnych. Jeżeli istnieje rozbieżność pomiędzy dokumentem projektowym a stanem faktycznym, należy dokonać zmiany projektu przed przystąpieniem do kolejnego procesu budowy.
Stawianie słupów: Podstawowa wysokość słupa wynosi 7 m, średnica stożka wynosi 150 mm. W sekcjach specjalnych można wybrać wysokość słupów 8m lub 9m. Rozstaw biegunów jest zwykle kontrolowany w granicach 50 metrów, z odchyleniem ± 5 m. Głębokość otworów na słupy różni się w zależności od rodzaju gleby. Surowo zabrania się dowolnego zwiększania lub zmniejszania głębokości. W przypadku słupa o długości 7 m normalna głębokość otworu w glebie wynosi 1,3 m, gleba twarda 1,2 m, grunty podmokłe lub tereny podmokłe 1,4 m, a gleba kamienista 1,0 m. Słupy proste powinny być pionowe i znajdować się na linii środkowej trasy, z odchyleniem mniejszym lub równym 50 mm w lewo lub w prawo. Słupy kątowe należy przesunąć do wewnątrz o 100-150mm w kierunku punktu zwrotnego linii, natomiast słupy końcowe powinny być pochylone o 100-200mm w stronę naprężenia.
Montaż odciągów: Odciągi od słupów kątowych powinny znajdować się na linii przedłużenia wewnętrznej dwusiecznej kąta. Słupy proste powinny mieć jeden odciąg na każde 16 przęseł i jeden na 32 słupy.
3. Układanie wiszących przewodów: „tor kolejowy” kabla optycznego stanowi-podstawę nośną napowietrznego kabla optycznego. Oryginalny zwis i rozpiętość wiszącego drutu powinny spełniać wymagania projektowe. Po ułożeniu drutu wiszącego na linii słupa należy zamontować nie więcej niż trzy druty wiszące. Ogólnie rzecz biorąc, na każdym zwisającym drucie należy zawiesić tylko jeden kabel optyczny.

4. Układanie kabli optycznych: Omówiono szczegółowo dwie główne metody. Metody układania napowietrznych kabli optycznych obejmują głównie dwie: metodę trakcji ze stałym kołem pasowym i metodę zwalniania ruchomego szpuli kabla optycznego.
(1) Metoda trakcji za pomocą stałego koła pasowego. Jest to obecnie najczęściej stosowana metoda w Chinach, obejmująca trakcję ręczną i trakcję mechaniczną. Metoda trakcji ręcznej: Najpierw należy ustawić szpulę kabla do zwolnienia. Zamocuj duże krążki na słupach w górnej i dolnej części, a małe krążki instaluj co 10 do 20 metrów i przeciągnij linę trakcyjną przez małe krążki. Ręcznie popchnij szpulę z kablem, aby stopniowo zwolnić kabel. Na każdym drążku powinna znajdować się jedna osoba, która będzie pomagać w trakcji. Aby zapewnić bezpieczeństwo, należy ustawić 3 telefony komunikacyjne po stronie zwalniającej, po stronie zbierającej i przy głowicy naciągającej kabel, aby zapewnić ciągłą komunikację. Jeśli pojedyncza szpula kablowa jest długa, zwykle układa się ją w dwóch etapach: po ułożeniu pierwszej połowy szpuli wykonaj kształt „8”, a następnie ułóż drugą połowę szpuli w przeciwnym kierunku. Metoda trakcji mechanicznej: Umieść mechaniczną maszynę trakcyjną na końcu zbiórki, a pomocniczą maszynę trakcyjną w odpowiednim miejscu wzdłuż wyznaczonej trasy. Siła uciągu działa głównie na rdzeń wzmacniający liny, a siła uciągu nie powinna przekraczać 150 kg. Prędkość trakcji powinna być kontrolowana na poziomie około 10 m/min. Gdy napięcie trakcji przekracza normę, powinno zostać zastosowane-automatyczne urządzenie odcinające lub urządzenie alarmowe.
(2) Metoda przesuwania i zwalniania szpuli z kablem: Umieść szpulę z kablem na ciężarówce i ułóż ją wzdłuż linii słupa napowietrznego, zawieszając kabel na linach nośnych. Metoda ta jest prosta w obsłudze, ale ograniczona warunkami drogowymi i nadaje się do stosowania na odcinkach, na których dozwolona jest szerokość drogi, linia słupów napowietrznych znajduje się w odległości nie większej niż 3 metry od pobocza i nie ma przeszkód.
V. Zawieszanie i mocowanie kabla: Po ułożeniu kabla należy przymocować go do linek za pomocą haczyków. Podczas budowy należy zwrócić uwagę na następujące kluczowe parametry:
Rozstaw haków: Rozstaw haków kabli powinien wynosić 500 mm, z dopuszczalną odchyłką ±30 mm. Sprzączki hakowe na linach zawieszenia powinny mieć spójny kierunek, a tace z hakami powinny być kompletne i schludne.
Po obu stronach słupów: Pierwszy hak z każdej strony słupa powinien znajdować się w odległości 250 mm od słupa, z dopuszczalnym odchyleniem ±20 mm.
Rozszerzanie: Podczas układania podwieszanego kabla napowietrznego należy wykonać rozszerzanie co 1 do 3 biegunów. Rozszerzenie powinno znajdować się 200 mm poniżej opasek zaciskowych po obu stronach słupów, a na skrzyżowaniu słupów należy zainstalować rurę ochronną (rura karbowana polietylenowa).
Specjalne postępowanie: W miejscach przejścia kabla przez krzyżaki lub liny zawieszenia w kształcie litery T- należy zainstalować rury ochronne. Na złączach linek zawieszenia linkę należy podwiesić i zamocować.
Zarządzanie resztkami kabli: Po ułożeniu należy pozostawić wymaganą długość kabla na złącza i zachować długość kabla na każdym słupie. Zawieś owinięty koniec pozostałego kabla na słupku.